Overview

Niniejszy przegląd analizuje skutecznośc autofluorescencji tkanek przy użyciu VELscope w wykrywaniu potencjalnie zlośliwych zaburzeń jamy ustnej. Porównuje tę metodę ze standardowym podejściem badania histopatologicznego i innymi narzędziami diagnostycznymi. W przeglądzie podkreślono, że VELscope jest cenną, nieinwazyjną pomocą, która może identyfikowac nieprawidlowe zmiany w tkankach za pomocą wzorców fluorescencji. Jednak jego dokladnośc diagnostyczna jest różna, z pewnymi przypadkami falszywie dodatnich i ujemnych wyników. Ze względu na te ograniczenia zaleca się stosowanie VELscope wraz z badaniem klinicznym i biopsją, a nie jako samodzielnej metody diagnostycznej. Lączenie różnych technik diagnostycznych zwiększa wykrywalnośc potencjalnie zlośliwych zmian w jamie ustnej. Przegląd sugeruje również, że potrzebne są dalsze badania w celu poprawy spójności i zastosowania autofluorescencji w warunkach klinicznych. Ogólnie rzecz biorąc, autofluorescencja tkanek wydaje się obiecująca dla wczesnego wykrywania, ale wymaga starannej interpretacji.