Overview

Praca poświęcona jest badaniom i optymalizacji naprężenia nici na bezczólenkowych maszynach tkackich podczas produkcji tkanin koszulowych. Na podstawie teorii rozchodzenia się fal w ośrodku sprężystym ustalono, że przyczyną zerwania nici wątku jest uderzeniowe dzialanie stopki hamulca na nic wątku, przy zwiększeniu prędkości ukladania, odksztalcenie i naprężenie nici wątku wzrasta średnio o 30%, a przy zwiększeniu wspólczynnika tarcia nici na powierzchni mechanizmów ukladających, naprężenie i odksztalcenie nici wątku zmniejsza się o 19%. Opracowano i przetestowano nowy system hamowania i podawania wątku. Uzyskano prawidlowości zmian naprężenia wątku w zależności od promienia tarcia, kąta tarcia, wspólczynnika tarcia, sztywności wątku i polożenia kompensatora. Opracowano stanowisko i metodologię określania wspólczynnika tarcia w oku kompensatora w zależności od promienia tarcia, rodzaju i gęstości liniowej przędzy, rodzaju powierzchni roboczej kompensatora. Przeprowadzono teoretyczne badania eksperckie naprężenia osnowy dla istniejącego i nowego systemu, w których wykazano celowośc stosowania nowego systemu regulacji naprężenia osnowy na cykl maszyny.