Overview

Od pierwszego stycznia 1996 r. Więzienie Publiczne Bragança Paulista (São Paulo) jest prowadzone przez stowarzyszenie obywatelskie non-profit o nazwie Associação de Proteção e Assistência Carcerária (APAC) i jest postrzegane jako udany przyklad zarządzania więzieniem, zdolny do promowania resocjalizacji więźniów. Wolontariusze stowarzyszenia, zorganizowani w grupy robocze, zaczęli blisko wspólpracowac z więźniami. Porządek byl utrzymywany dzięki sojuszowi między wolontariuszami a kierownictwem więzienia. Przeniesienie do innej jednostki zostalo wykorzystane jako ostateczna ceremonia karna i oznaczalo potrzebę wykorzystania "nieudanego" systemu więziennego jako zagrożenia dla więźniów. Jego dzialanie zaowocowalo większą krytyczną pojemnością dla więźniów, ale bez większej autonomii wyboru. Późniejsze przeksztalcenie więzienia publicznego w ośrodek resocjalizacyjny oznaczalo ponowne wykorzystanie tego doświadczenia przez państwo. Wynikająca z tego formalizacja codziennego życia więziennego jasno pokazala, że kontakty z wolontariuszami mialy wcześniej konotacje transformacyjne, co bylo sprzeczne z systemem karnym.