Overview

Niniejsze badanie zbada zakres ubóstwa żywieniowego w miastach Adama, Assela i Modjo przy użyciu mikroanalitycznych wskaźników antropometrycznych i modeli podatności na niedożywienie. We wspólczesnym świecie poziom ubóstwa dochodowego jednostki jest zbyt plytki, aby wyjaśnic ogólny dobrobyt. Status wzrostu dzieci może wyraźnie wskazywac na stopień krótkoterminowej ekspozycji na ryzyko i zaklócenia oraz dlugoterminowe niedożywienie. Modele ekonometryczne, takie jak logistyczny i ważony model regresji liniowej, zostaly wykorzystane do oszacowania parametrów i ich korelatów w trzech miastach. Wyniki modelu dowodzą, że okolo 55% dzieci w trzech miastach jest narażonych na niedożywienie, niezależnie od poziomu życia ich rodziny. Majątek związany z dziecmi i rodziną, dlugośc karmienia piersią, poziom spożycia pokarmu, środowisko wzrostu i poziom wyksztalcenia mają negatywny wplyw na podatnośc na niedożywienie, marnowanie, zahamowanie wzrostu i niedowagę dzieci, podczas gdy rodzina zastępcza, nierównośc dochodów, kolejnośc urodzenia, wielkośc rodziny mają pozytywny wplyw na ubóstwo dzieci. Dlatego system żywienia dzieci musi zostac drastycznie zmieniony zgodnie z międzynarodowymi standardami.