Overview

W niniejszej książce podjęto wysilki w celu poprawy lokalnego dostarczania leków do różnych tkanek blony śluzowej poprzez enkapsulację w CD, stosując strategie tiolowania i wstępnej aktywacji w celu przezwyciężenia niskiego czasu przebywania, uczucia obcego ciala, podrażnienia i innych barier biochemicznych. Badane CD, α-CD i β-CD zostaly z powodzeniem zmodyfikowane w celu uzyskania większej mukoadhezji, wydlużenia czasu przebywania leku, poprawy rozpuszczalności w wodzie i poprawy tolerancji leku poprzez zmniejszenie jego dzialania drażniącego. Tiolowanie CD przeprowadzono poprzez indukowanie grup aldehydowych, a następnie koniugację cysteaminy. Niejonowe tiolowane CD zsyntetyzowano przez podstawienie grup hydroksylowych bromem, a następnie tiolację tiomocznikiem. Tiolowane CD zostaly dodatkowo ulepszone poprzez uodpornienie ich na utlenianie przy wyższym pH w roztworach poprzez wstępną aktywację wolnych grup tiolowych. Tiomery, wielofunkcyjne polimery, wykazywaly zalety w przedlużonym czasie przebywania leku przez wlaściwości mukoadhezyjne. Obecnośc grup tiolowych prowadzi do tworzenia wiązań dwusiarczkowych między polimerem a podjednostką cysteinową glikoproteiny śluzu, a tym samym wydluża czas przebywania systemu dostarczania.