Overview

W niniejszym artykule wyjaśniono pojawienie się podejścia do zarządzania opartego na "zobowiązaniach i przeglądach", które znalazlo się w porozumieniu paryskim w sprawie zmian klimatu, zastępując podejście oparte na "obowiązkowych celach i harmonogramach" zawarte w protokole z Kioto, z perspektywy neo-gramsciowskiej. Glównym argumentem jest to, że przyjęcie podejścia opartego na zobowiązaniach i przeglądach bylo odpowiedzią zarówno na presję, aby uzgodnic nowy traktat międzynarodowy, jak i na równoczesne rozbieżności interesów i fragmentację grup negocjacyjnych w ramach systemu UNFCCC. Podejście oparte na zobowiązaniach i przeglądach można uznac za wzmocnienie wspólpracy między narodami i konsensusu, ulatwiające poszukiwanie porozumienia przy zróżnicowanych interesach. Będąc mniej sztywnym niż obowiązkowe ilościowe cele redukcji emisji, ten stopień elastyczności ma kluczowe znaczenie dla funkcjonowania i przyjęcia systemu. Elastycznośc ta pozwolila na ominięcie wielu kluczowych sporów w negocjacjach, aby osiągnąc porozumienie.