Overview

Niniejsza praca koncentruje się na enuncjacyjnej heterogeniczności form przyslowiowych w kraju Tiébara. Jako wyraz literatury ustnej, przyslowie jest narzędziem przekazywania wiedzy, pamięci i wartości spoleczności. Przekazywane ustnie z pokolenia na pokolenie, powiedzenia te ucieleśniają zbiorowe doświadczenie i odzwierciedlają wizję świata ludu Tiébara. Wśród Sénoufo, a zwlaszcza Tiébara, tradycja ustna odgrywa kluczową rolę w zrozumieniu historii i kultury. Przyslowia, postrzegane jako "glos narodów", zawierają starożytną mądrośc i wymagają mistrzostwa w ich stosowaniu, ponieważ są ściśle związane z prawdą. Badanie przyslów ujawnia enuncjacyjne bogactwo tych form dyskursywnych i podkreśla znaczenie slowa mówionego w zachowaniu tożsamości kulturowej. Praca ta podkreśla zatem fundamentalną rolę literatury ustnej w budowaniu pamięci zbiorowej ludu Tiébara.