Odwapnianie jest powszechnie stosowane w większości laboratoriów histopatologicznych do badania mikroskopowego kości i innych zwapnialych tkanek. Obróbka plastyczna bez odwapniania może dawac lepsze wyniki pod względem eliminacji skurczu i wykazywania osteoidu w porównaniu ze zmineralizowaną macierzą, ale może dawac slabe szczególy cytologiczne i jest znacznie dluższym procesem. Diagnoza niemetabolicznych chorób kości, takich jak infekcje i nowotwory, wymaga dobrej morfologii komórek i szybkiego wyniku, aby umożliwic szybką interwencję terapeutyczną w celu optymalnej opieki nad pacjentem. Większośc niezadowalających wyników odwapniania można przypisac nadmiernej ekspozycji na zastosowany środek odwapniający oraz nieodpowiednim procedurom kontrolnym. W celu ograniczenia powszechnie występujących artefaktów skurczu tkanek i niekorzystnych wyników barwienia uzyskanych podczas szybkiego odwapniania przy użyciu silnych kwasów mineralnych, takich jak kwas azotowy, opracowano szybką metodę odwapniania, która zapewnia doskonale i powtarzalne wyniki. Niniejsza książka opisuje różne procedury odwapniania i skutecznego monitorowania procesu wraz z kilkoma popularnymi opcjami wyboru odczynników.