Overview

Celem tej książki jest zbadanie, czy i w jaki sposób gwinejska narracja wykazywala i nadal wykazuje troskę, która wykracza poza formę estetyczną i zwraca się ku problemowi konstrukcji narodowej i tożsamościowej. Opierając się na studiach kulturowych i postkolonialnych, które zapewniają dialog między różnymi stanowiskami teoretycznymi i krytycznymi, a także na jednoznacznych powiązaniach między literaturą a językiem (językami), niniejsze badanie przeplata dyskurs fikcyjny z dyskursem historycznym, kulturowym i politycznym z perspektywy transdyscyplinarnej. Jego korpus sklada się z dziel Abdulai Sila, Odete Semedo, Filomeny Embaló, Filinto de Barros, Carlosa-Edmilsona M. Vieiry, Domingasa Samy'ego i Marinho de Piny. Okazuje się, że w fikcyjnym świecie gwinejskiej narracji literackiej świadomośc wlasnej pozycji granicznej jest przemyślana poprzez częste dialogi z wydarzeniami i postaciami historycznymi, inscenizację oralności, a także wybory językowe pisarzy.