Overview

Leczenie wczesnej próchnicy szkliwa tradycyjnie opieralo się na terapiach opartych na fluorkach w celu zwiększenia remineralizacji i zahamowania demineralizacji. Jednak obawy związane z fluorozą, toksycznością w populacjach pediatrycznych i rosnącym zainteresowaniem biokompatybilnymi alternatywami doprowadzily do opracowania niefluorkowych środków remineralizujących. Obejmują one systemy oparte na fosforanie wapnia (takie jak fosfopeptyd kazeiny - amorficzny fosforan wapnia [CPP-ACP] i funkcjonalizowany fosforan trójwapniowy), bioaktywne szklo, nano-hydroksyapatyt i technologie oparte na peptydach. Środki te mają na celu naśladowanie lub wspieranie naturalnych mechanizmów naprawy szkliwa poprzez dostarczanie biodostępnych jonów wapnia i fosforanu bezpośrednio na zdemineralizowane powierzchnie szkliwa. Niniejszy przegląd analizuje mechanizmy dzialania, skutecznośc porównawczą i potencjal kliniczny środków bezfluorkowych, podkreślając ich rolę w minimalnie inwazyjnej stomatologii i opiece profilaktycznej. Pojawiające się dowody sugerują, że te alternatywy mogą oferowac porównywalne, a w niektórych przypadkach lepsze wyniki niż fluorki, co oznacza obiecującą zmianę w protokolach leczenia próchnicy.